Passover
Select language / בחר שפה / भाषा चुनें / Selecciona idioma
Twilight is the time period between dawn and sunrise, or between sunset and dusk.
It's a long debate about when Passover should be kept. I could have updated two posts:
Both of these are relevant to Passover. Instead I chose to make a new blog.
Take care of them until the fourteenth day of the month, when all the members of the community of Israel must slaughter them at twilight.
This word Twilight actually says “between the two evenings” — beyn ha’arbayim (בין הערבים). That's a weird phrase. It confused everyone I ever met. I decided to make radical changes in my life. My wristwatch is set 6 hours back so that I tell time like all great and ancient civilizations that lived before me. In GPC we call it Sun Time. We also call it Ethiopian time because Ethiopia is the only modern nation to do this.
GPC does have one slight difference from Ethiopian Time. Ethiopia prefers 12-hour format and GPC advocates 24-hour format. In order to understand this one passage we have to use both.
The phrase “between the two evenings” should be taken as between the time when the sun is below the horizon and darkness. In other words between sunset and darkness. In one word: dusk. This is half an hour or two fingers past the 12th hour. Note: when the sun is setting each finger is about 15 minutes. Observe the chart below.
| Civil | Ethiopian | GPC |
|---|---|---|
| 7am | 1 oclock morning | 1 Sierra |
| 6:30pm | 12:30 evening | 12:30 Sierra |
| 10pm | 4 oclock evening | 16 Sierra |
Talmudic differences
According to Josephus, the Jewish historian and general, the Passover lamb was slain between the two evenings, specifically between the 9th hour (3 pm) and the 11th hour (5 pm). This timing is mentioned in both Antiquities of the Jews (Book 2, Chapter 14, Section 6) and Wars of the Jews (Book 6, Chapter 9, Section 3).
Josephus is describing Rabbinic tradition. In the first century there were three different high priests. The timing Josephus describes was a crucial aspect of the ritual, ensuring that the sacrifice was completed before sunset and the start of the next day’s celebration. This interpretation makes sense only in the eyes of someone who keeps a lunar calendar and consequently starts their day in the evening. For someone who keeps a solar calendar it would not make sense.
As the actual Hebrew phrase suggests, “between the two evenings” really means the time when sundials cease to function. Think about it. Why this special phrase? Why not just say the 9th hour? Is the Torah trying to confuse us? Certainly not. The only logical explanation is that it has to be a period of time when sun dials don't work.
Passover and Yom Kipur both mention evening which suggests that the actual Torah calendar is solar and the day begins in the morning.
The Samaritans, who followed a different tradition, understood “between the two evenings” to mean dusk, between sunset and dark, as the time for the sacrifice. It seems the Samaritans have somehow preserved the truth on this matter. Of the three high priests the Pharisee and Sadducee sect who shared the Second Temple of Ezra or King Cyrus were the odd ones. The Qumran High Priest most likely performed Passover in the same manner as the Samaritan High Priest though this is a logical deduction.
בין־ערביים הוא פרק הזמן שבין שחר לבין זריחה, או בין שקיעה לבין חשכה.
זה ויכוח ארוך מתי יש לשמור את הפסח. יכולתי לעדכן שני פוסטים:
שניהם רלוונטיים לפסח. במקום זאת בחרתי לכתוב בלוג חדש.
וְהָיָה לָכֶם לְמִשְׁמֶרֶת עַד אַרְבָּעָה עָשָׂר יוֹם לַחֹדֶשׁ הַזֶּה וְשָׁחֲטוּ אֹתוֹ כֹּל קְהַל עֲדַת־יִשְׂרָאֵל בֵּין הָעַרְבָּיִם.
הביטוי בֵּין הָעַרְבַּיִם אומר מילולית “בין שתי הערביים”. זה ביטוי מוזר. הוא בלבל את כל מי שפגשתי. החלטתי לעשות שינויים קיצוניים בחיי. השעון שלי מוסט שש שעות אחורה כדי שאספר זמן כמו כל הציביליזציות הגדולות והעתיקות שלפניי. ב־GPC קוראים לזה זמן שמש. קוראים לזה גם זמן אתיופי כי אתיופיה היא האומה המודרנית היחידה שעושה זאת.
ל־GPC יש הבדל קטן מזמן אתיופי. אתיופיה מעדיפה פורמט 12 שעות ו־GPC תומך בפורמט 24 שעות. כדי להבין את הפסוק הזה צריך את שניהם.
הביטוי “בין הערביים” יש לקחת כזמן שבו השמש מתחת לאופק ועד החשכה. כלומר בין שקיעה לחשכה. במילה אחת: דמדומי ערב. זה חצי שעה או שתי אצבעות אחרי השעה ה־12. שימו לב: כשהשמש שוקעת כל אצבע היא בערך 15 דקות. ראו את הטבלה.
| Civil | Ethiopian | GPC |
|---|---|---|
| 7am | 1 בבוקר | 1 Sierra |
| 6:30pm | 12:30 בערב | 12:30 Sierra |
| 10pm | 4 בערב | 16 Sierra |
הבדלים תלמודיים
לפי יוספוס, ההיסטוריון והמצביא היהודי, שה הפסח נשחט בין הערביים, במפורש בין השעה התשיעית (3 אחר הצהריים) לשעה האחת־עשרה (5 אחר הצהריים). העיתוי מופיע גם בקדמוניות היהודים (ספר ב, פרק יד, סעיף 6) וגם במלחמות היהודים (ספר ו, פרק ט, סעיף 3).
יוספוס מתאר מסורת רבנית. במאה הראשונה היו שלושה כוהנים גדולים שונים. העיתוי שיוספוס מתאר היה חלק מכריע בטקס, כדי שהקרבן יושלם לפני השקיעה ותחילת חגיגת היום הבא. הפירוש הזה הגיוני רק בעיני מי ששומר לוח ירחי ולכן מתחיל את יומו בערב. למי ששומר לוח שמשי זה לא הגיוני.
כפי שהביטוי העברי עצמו רומז, “בין הערביים” באמת אומר את הזמן שבו שעון שמש מפסיק לפעול. תחשבו על זה. למה הביטוי המיוחד הזה? למה לא פשוט לומר השעה התשיעית? האם התורה מנסה לבלבל אותנו? בוודאי שלא. ההסבר ההגיוני היחיד הוא שזה חייב להיות פרק זמן שבו שעוני שמש לא עובדים.
פסח ויום כיפור שניהם מזכירים ערב, מה שרומז שלוח התורה האמיתי הוא שמשי והיום מתחיל בבוקר.
השומרונים, ששמרו מסורת אחרת, הבינו “בין הערביים” כדמדומים, בין שקיעה לחשכה, כזמן הקרבן. נראה שהשומרונים שימרו איכשהו את האמת בעניין זה. מבין שלושת הכוהנים הגדולים, כת הפרושים והצדוקים שחלקו את בית המקדש השני של עזרא או כורש היו החריגים. כוון קומראן ככל הנראה ערך את הפסח באותו אופן כמו הכוהן הגדול השומרוני, אף שזו מסקנה לוגית.
गोधूलि वह समय है जो भोर और सूर्योदय के बीच होता है, या सूर्यास्त और अँधेरे के बीच।
पेसह कब रखना चाहिए, यह लंबी बहस है। मैं दो पोस्ट अपडेट कर सकता था:
दोनों पेसह से जुड़े हैं। इसके बजाय मैंने नया ब्लॉग लिखा।
उन्हें महीने के चौदहवें दिन तक रखो, जब इस्राएल की सारी मंडली उन्हें संध्या में वध करे।
यह शब्द संध्या / गोधूलि वास्तव में कहता है “दो संध्याओं के बीच” — बेन हाअर्बायिम (בין הערבים)। अजीब वाक्यांश है। जितनों से मिला, सब उलझे। मैंने जीवन में कठोर बदलाव किए। मेरी कलाई घड़ी 6 घंटे पीछे है ताकि मैं समय वैसे बताऊँ जैसे मुझसे पहले की महान प्राचीन सभ्यताएँ। GPC में हम इसे सूर्य समय कहते हैं। इसे इथियोपियाई समय भी कहते हैं क्योंकि इथियोपिया अकेली आधुनिक राष्ट्र है जो यह करती है।
GPC और इथियोपियाई समय में एक छोटा अंतर है। इथियोपिया 12-घंटे प्रारूप पसंद करती है और GPC 24-घंटे प्रारूप का पक्षधर है। इस एक पद को समझने के लिए दोनों चाहिए।
“दो संध्याओं के बीच” को उस समय के रूप में लें जब सूर्य क्षितिज के नीचे हो और अँधेरा आए। यानी सूर्यास्त और अँधेरे के बीच। एक शब्द में: गोधूलि। यह 12वें घंटे के आधे घंटे या दो उंगलियाँ बाद है। नोट: सूरज डूबते समय प्रत्येक उंगली लगभग 15 मिनट है। नीचे की तालिका देखें।
| Civil | Ethiopian | GPC |
|---|---|---|
| 7am | सुबह 1 बजे | 1 Sierra |
| 6:30pm | शाम 12:30 | 12:30 Sierra |
| 10pm | शाम 4 बजे | 16 Sierra |
ताल्मूदी अंतर
जोसेफस, यहूदी इतिहासकार और सेनापति, के अनुसार पेसह का मेमना दो संध्याओं के बीच वध हुआ, विशेष रूप से 9वें घंटे (3 pm) और 11वें घंटे (5 pm) के बीच। यह समय Antiquities of the Jews (पुस्तक 2, अध्याय 14, खंड 6) और Wars of the Jews (पुस्तक 6, अध्याय 9, खंड 3) दोनों में है।
जोसेफस रब्बी परंपरा बता रहा है। पहली शताब्दी में तीन अलग महायाजक थे। जोसेफस का समय अनुष्ठान का निर्णायक हिस्सा था, ताकि बलि सूर्यास्त और अगले दिन के उत्सव से पहले पूरी हो। यह व्याख्या केवल उसी को समझ आती है जो चंद्र कैलेंडर रखता है और इसलिए दिन शाम से शुरू करता है। सौर कैलेंडर रखने वाले को यह समझ नहीं आएगी।
जैसा वास्तविक इब्रानी वाक्यांश सुझाता है, “दो संध्याओं के बीच” वास्तव में वह समय है जब सूर्यघड़ी काम करना बंद कर देती है। सोचिए। यह विशेष वाक्यांश क्यों? केवल 9वाँ घंटा क्यों नहीं कहा? क्या तोराह हमें उलझाना चाहती है? कतई नहीं। एकमात्र तार्किक व्याख्या यह है कि यह वह अवधि होनी चाहिए जब सूर्यघड़ियाँ काम नहीं करतीं।
पेसह और योम किप्पुर दोनों संध्या का उल्लेख करते हैं, जिससे संकेत मिलता है कि वास्तविक तोराह कैलेंडर सौर है और दिन सुबह शुरू होता है।
सामरी, जो भिन्न परंपरा रखते थे, “दो संध्याओं के बीच” को गोधूलि समझते थे — सूर्यास्त और अँधेरे के बीच — बलि का समय। लगता है सामरी इस विषय पर सत्य सुरक्षित रख सके। तीन महायाजकों में फरीसी और सदूकी संप्रदाय, जिन्होंने एज्रा या राजा कुस्रू के दूसरे मंदिर को साझा किया, विचित्र थे। क़ुमरान महायाजक संभवतः पेसह उसी तरह करता था जैसे सामरी महायाजक, यद्यपि यह तार्किक निष्कर्ष है।
El crepúsculo es el período entre el alba y el amanecer, o entre la puesta de sol y el anochecer.
Hay un debate largo sobre cuándo guardar la Pascua. Podría haber actualizado dos entradas:
Ambas son relevantes para la Pascua. En su lugar elegí un blog nuevo.
Cuidadlos hasta el día catorce del mes, cuando toda la comunidad de Israel debe sacrificarlos al crepúsculo.
La palabra crepúsculo en realidad dice “entre las dos tardes” — beyn ha’arbayim (בין הערבים). Es una frase extraña. Confundió a todo el que conocí. Decidí cambios radicales en mi vida. Mi reloj de pulsera está atrasado 6 horas para contar el tiempo como todas las grandes civilizaciones antiguas que vivieron antes. En GPC lo llamamos Hora Solar. También lo llamamos hora etíope porque Etiopía es la única nación moderna que lo hace.
GPC tiene una diferencia ligera con la hora etíope. Etiopía prefiere el formato de 12 horas y GPC defiende el de 24. Para entender este pasaje hay que usar ambos.
La frase “entre las dos tardes” debe tomarse como el tiempo en que el sol está bajo el horizonte y la oscuridad. Es decir, entre la puesta de sol y la oscuridad. En una palabra: anochecer. Esto es media hora o dos dedos después de la hora 12. Nota: cuando el sol se pone cada dedo son unos 15 minutos. Observa la tabla.
| Civil | Ethiopian | GPC |
|---|---|---|
| 7am | 1 de la mañana | 1 Sierra |
| 6:30pm | 12:30 de la tarde | 12:30 Sierra |
| 10pm | 4 de la tarde | 16 Sierra |
Diferencias talmúdicas
Según Josefo, el historiador y general judío, el cordero de Pascua se inmolaba entre las dos tardes, concretamente entre la hora novena (3 pm) y la undécima (5 pm). Ese horario aparece tanto en Antigüedades de los judíos (Libro 2, cap. 14, secc. 6) como en Guerras de los judíos (Libro 6, cap. 9, secc. 3).
Josefo describe la tradición rabínica. En el siglo I había tres sumos sacerdotes distintos. El horario que describe era un aspecto crucial del rito, para que el sacrificio terminara antes de la puesta de sol y del inicio de la celebración del día siguiente. Esta interpretación solo tiene sentido para quien guarda un calendario lunar y por tanto empieza el día por la tarde. Para quien guarda un calendario solar no tiene sentido.
Como sugiere la frase hebrea misma, “entre las dos tardes” significa de verdad el tiempo en que los relojes de sol dejan de funcionar. Piénsalo. ¿Por qué esta frase especial? ¿Por qué no decir simplemente la hora novena? ¿Acaso la Torá quiere confundirnos? Desde luego que no. La única explicación lógica es que tiene que ser un período en que los relojes de sol no sirven.
La Pascua y el Yom Kipur mencionan ambos la tarde, lo que sugiere que el calendario real de la Torá es solar y el día empieza por la mañana.
Los samaritanos, que siguieron otra tradición, entendieron “entre las dos tardes” como el anochecer, entre la puesta de sol y la oscuridad, como hora del sacrificio. Parece que los samaritanos preservaron de algún modo la verdad en este asunto. De los tres sumos sacerdotes, las sectas farisea y saducea que compartieron el Segundo Templo de Esdras o del rey Ciro eran las extrañas. El sumo sacerdote de Qumrán muy probablemente celebró la Pascua del mismo modo que el sumo sacerdote samaritano, aunque esto es una deducción lógica.
Comments
Post a Comment